Sanshin 三線

Sanshin

Sanshin – trzystrunowy instrument muzyczny pokrewny chińskiemu sanxian 三弦, który trafił na Okinawę z Chin w XIV wieku. Od sanshinu wywodzi się japoński samisen 三味線. Sanshin wykonany jest z drewna: szyjka jest z hebanowca, palisandru lub isunoki i pokryta czarną laką. Do budowy pudła używa się drzewa kamforowego lub inumaki. Pudło obciągnięte jest skórą węża – tradycyjnie gatunku pytona występującego w Azji Południowo-Wschodniej. Struny wykonane są z włókna jedwabnego. Do gry używa się kostki zrobionej z rogu bawolego.

W czasach przedwspółczesnych koszt wykonania jednego instrumentu był niezwykle wysoki. Szczególnie droga była skóra węża, którą Riukiuańczycy musieli sprowadzać z Chin. Instrumenty w wersji "ludowej" były wykonane z tańszych materiałów, zazwyczaj nie były obciągnięte skórą węża, lecz papierem. Po drugiej wojnie światowej, w latach niedoboru wszelkich materiałów, mieszkańcy Okinawy używali do budowy sanshinów puszek po amerykańskich konserwach – tak powstały tzw. kankara sanshin (sanshin z puszki).

Muzyka na sanshin ma własny, oryginalny system notacji – kunkunshii 工工四 – w którym graficzną reprezentacją dźwięków są znaki chińskie.


« SanshikanSanzan »

Zaktualizowano: 2018-08-25