Zamek Shuri

Zamek Shuri, pawilon Seiden.
© Stanisław Meyer

Zamek Shuri (jap. Shurijō 首里城) – siedziba władców riukiuańskich. Zamek powstał za czasów króla Satto (1321–1396), a następnie został rozbudowany przez królów Shō Hashiego (1372–1439), Shō Shina (1465–1526) i Shō Seia (1497–1555). Kilkakrotnie uległ zniszczeniu: 1609 roku splądrowali go Japończycy z Satsumy, a w 1660 i 1709 roku strawił pożar. Po upadku Królestwa (1879) został zajęty przez armię japońską i popadł w ruinę. W latach 20. XX wieku został odrestaurowany jako chram (Okinawa Jinja). W 1945 roku uległ całkowitemu zniszczeniu podczas bitwy o Okinawę. Po wojnie amerykańskie władze okupacyjne zbudowały na wzgórzu zamkowym uniwersytet (Ryūkyū daigaku). Po przeniesieniu uniwersytetu na nowy kampus w latach 80. władze prefektury przystąpiły do odbudowy zamku, która zakończyła się w 1992 roku.

Zamek nawiązuje stylem do architektury chińskiej. Kompleks pałacowy, usytuowany na wzgórzu i otoczony masywnymi murami obronnymi, składa się z kilkunastu pawilonów, spośród których najważniejsze to: Seiden 正殿 (Pawilon Główny), Hokuden 北殿 (Pawilon Północny) i Nanden 南殿 (Pawilon Południowy). Budynki wykonane są z drewna, a ich dachy kryte dachówką. Seiden ponadto jest pomalowany czerwoną laką. Czerwony kolor budynków oraz motyw smoka w ornamentyce pałacu są przykładami wpływu kultury Chin. W pawilonie Seiden znajdowała się sala tronowa oraz komnaty królewskie. Natomiast Nanden i Hokuden służyły jako budynki administracji. W Hokuden podejmowano chińskich posłów, a w Nanden posłów z Satsumy.


« Zaiban bugyōZamieszki Shiro-Furi »

Zaktualizowano: 2018-09-16