Tei Junsoku 程順則

Źródło: Wikimedia Commons

Tei Junsoku (1663–1734) – konfucjanista i literat. Wywodził się z prominentnej rodziny z Kumemury. W 1683 roku wyjechał do Chin jako członek misji trybutarnej, gdzie pozostał cztery lata studiując w Fujian filozofię konfucjańską pod okiem Chen Yuanfu 陳元輔. Po powrocie do kraju podjął pracę nauczyciela w Kumemurze, by w 1689 roku ponownie udać się do Fujian na trzyletnie studnia. W 1706 roku odbył trzecią podróż do Chin – tym razem już jako wiceposeł. Z Chin sprowadził na Okinawę liczne książki i dzieła naukowe, w tym rozprawę Liuyu yanyi (jap. Rikuyu engi) traktującą o zasadach moralnych. Rozprawa ta trafiła następnie do Japonii, gdzie doczekała się wielu wydań i rozpowszechniła w całym kraju, stając się podręcznikiem dla ludu. W 1714 roku podróżował do Edo jako członek misji dyplomatycznej (zob. Edo nobori). W Japonii spotkał się z wybitnym konfucjanistą Arai Hakusekim (1657–1725), który żywo interesował się Okinawą. Wiedza, jaką Arai zdobył od Tei Junsoku, posłużyła mu w pisaniu dzieła Nantōshi 南島志 (Opis wysp południowych).

Oprócz pracy w dyplomacji Tei Junsoku pełnił także ważne funkcje w administracji królestwa, będąc m.in. odpowiedzialnym za dopracowanie systemu rang dworskich. Z jego inicjatywy powstała na Okinawie pierwsza akademia konfucjańska Meirindō. W uznaniu za zasługi otrzymał tytuł ueekata oraz urząd sōjitō powiatu Nago.


« Tei DōThe Tea House of the August Moon »

Zaktualizowano: 2018-10-17