Sintoizm

Sintoizm nie jest rodzimą religią Riukiu i – podobnie jak buddyzm – nie zakorzenił się głęboko w społeczeństwie riukiuańskim. Z tego powodu na Okinawie znajduje się stosunkowo niewiele chramów. Najstarsze pochodzą z XV–XVI wieku. Chramy na Okinawie budowano nierzadko w sąsiedztwie świątyń buddyjskich (których notabene też nie ma wiele), co wynika stąd, że wierzenia sintoistyczne zostały rozpropagowane przez japońskich mnichów buddyjskich. Większość chramów związana jest z kultem bóstw Kumano (Kumano gongen).

Po aneksji Okinawy (1879) władze japońskie budowały chramy w ramach polityki asymilacji oraz propagowania tzw. "państwowego sinto". Z tego okresu pochodzą m.in. świątynie Yomochi Jinja oraz poświęcona żołnierzom poległym za ojczyznę Gokoku Jinja. Ponadto wiele sanktuariów utaki i ugan zostało przemianowane na jinja i przyozdobione bramami torii. W latach 20. XX wieku nawet królewski zamek Shuri został przemianowany na Okinawa Jinja i wpisany do rejestru państwowych świątyń. Efekty tej polityki są do dziś widoczne w całej prefekturze, a szczególnie na wyspie Miyako, gdzie wiele sanktuariów jest nazywanych jest jinja, mimo że w rzeczywistości nie są sintoistycznymi chramami (np. Harimizu Jinja i Shimoji Jinja).

Najstarsze chramy i ich lokalizacja:
Naminouegū 波上宮, Naha
Okinogū 沖宮, Oroku (Naha)
Asato Hachimangū 安里八幡宮, Asato (Naha)
Shikinagū 識名宮, Shikina (Naha)
Sueyoshigū 末吉宮, Shuri (Naha)
Amekugū 天久宮, Naha
Futenmagū 普天間宮, Ginowan
Kingū 金武宮, Kin
Sumiyoshi Jinja 住吉神社, Oroku (Naha)


Kategorie:religie

« Shuri ōyakoSōshi kuri »

Zaktualizowano: 2018-04-26