Shō En 尚円

(Przekierowano z Kanamaru)

Źródło: Wikimedia Commons

Shō En (1415–1476) – król Riukiu, założyciel drugiej dynastii Shō. Panował w latach 1470–1476. Przed wstąpieniem na tron znany był jako Kanamaru 金丸.

Urodził się na wyspie Izena w rodzinie chłopskiej. W wieku 20 lat stracił rodziców i przejął po nich gospodarstwo. Według podań ludowych, pewnego roku Izenę nawiedziła susza, która dziwnym zbiegiem okoliczności oszczędziła pola należące do Kanamaru. Mieszkańcy wyspy oskarżyli go wówczas o kradzież wody i Kanamaru w obawie o życie salwował się ucieczką na Okinawę. Osiedlił się w wiosce Ginoma na północy wyspy, skąd po kilku latach został wygnany. Wówczas udał się do Shuri, gdzie niebawem został wasalem księcia Shō Taikyū (1415–1460). Gdy Taikyū wstąpił na tron (1454), Kanamaru awansował na prestiżowy urząd zarządcy magazynu Omono gusuku, stając się de facto odpowiedzialnym za finanse oraz handel zamorski Królestwa.

Po śmierci Shō Taikyū tron objął Shō Toku (1441–1469). Stosunki Kanamaru z nowym królem nie układały się dobrze i ostatecznie Kanamaru wycofał się z życia publicznego, zaszywając się w swojej posiadłości Uchima Udun. Kanamaru rzekomo zakwestionował sensowność wyprawy zbrojnej na wyspę Kikai, zorganizowanej przez Shuri w 1466 roku, która notabene poważnie zachwiała finansami państwa. Gdy w 1469 roku zmarł Shō Tōku, a na dworze królewskim wybuchł spór o sukcesję, Kanamaru dokonał zamachu stanu przy wsparciu arystokracji niechętnej rodzinie Shō.

W trosce o stosunki z Chinami, które legitymizowały władzę królów Riukiu, Kanamaru zachował pozory ciągłości władzy dynastycznej, przyjmując imię Shō En. W 1471 wystąpił do Pekinu z prośbą o inwestyturę, podając się za potomka króla Shō Toku. Inwestyturę otrzymał w następnym roku.


Kategorie:Ko RyūkyūKrólowie Riukiu

« ShōShō Jōken »

Zaktualizowano: 2018-06-20