Nintōzei 人頭税

Nintōzei – podatek pogłówny. Obowiązywał on na wyspach Miyako i Yaeyama od lat 30. XVII wieku. Był to podatek zryczałtowany, który płacili chłopi w wieku 15–50 lat. Jego wysokość zależała od zdolności produkcyjnej pól uprawnych należących do wioski (trzy kategorie) oraz kategorii wiekowej (cztery kategorie: 21–40, 41–45, 46–50 i 15–20). Nintōzei urósł do rangi symbolu wyzysku mieszkańców Miyako i Yaeyamy przez Okinawę, która przerzuciła na nich ciężar zobowiązań podatkowych wobec Satsumy. Po aneksji Okinawy (1879) istniał jeszcze przez dwie dekady aż do reformy rolnej 1899–1903.


« NimbuchaaNirai kanai »

Zaktualizowano: 2018-04-10