Ihai 位牌

Ihai (okinaw. ifee, także: tootoomee) – tabliczka z imieniem zmarłego przodka, którą przechowuje się na domowym ołtarzu butsudan. Zwyczaj stawiania na ołtarzu tabliczek pośmiertnych upowszechnił się w XVIII wieku – najpierw w domach arystokratów, a z końcem XIX wieku w całym społeczeństwie. Wierzenia nakazują, aby mężczyzna (głowa rodziny) zapewnił sobie potomka, który po jego śmierci weźmie pod opiekę jego ihai i będzie odprawiać stosowne rytuały ku pokrzepieniu jego duszy. Ważne jest przy tym, aby na ołtarzu czcić właściwych przodków (czczenie niewłaściwych dusz lub zaniedbanie rytuałów grozi ich zemstą), w związku z tym kwestie dziedziczenia i adpocji (w przypadku braku męskiego potomka w rodzinie) regulowane są dość rygorystycznymi zasadami. Zasady przejmowania ihai mają odzwierciedlenie w strukturze klanów (munchuu).


Kategorie:religie

« Iha FuyūIncydent tajwański »

Zaktualizowano: 2018-10-17